Tanrı Rolüne Soyunanlar Kibirden Cehenneme
Tanrı Rolüne Soyunanlar, Kibirden Cehenneme Diktatörler önce Tanrı’yı yanlarına alır gibi yaparlar. “Tanrı benimle” derler bu cümle onların ilk zırhıdır. Sözde bir tevekkül, gerçekte iktidarın makyajıdır bu. Zamanla Tanrı’dan bahsetmeyi bırakırlar çünkü artık gerek kalmaz. İnanç, yerini alışkanlığa alışkanlık da mutlaklığa bırakır. Etraflarında dönen dalkavuklar vardır. Sözleri aynadır bu insanların ama gerçek değil, çarpıtılmış bir yansıma gösterir. Ne söylerlerse alkış olur, ne yaparlarsa hikmet sayılır. Bu yankı odasında büyüyen kibir, insanı insan olmaktan çıkarır. Önce yanılmaz olduklarına inanırlar, sonra sorgulanamaz olduklarına. Kibir yükseldikçe sınırlar silinir. Hesap vermek unutulur, merhamet küçümsenir. Bir noktadan sonra Tanrı’ya ihtiyaç kalmaz ç ünkü diktatör artık kendini Tanrı yerine koymuştur. Buyruğu kanun, sözü kader, öfkesi felaket olur. Ama unuttukları bir...