Basit Bir Hayalim var-2
Basit Bir Hayalim var-2 Basit bir hayalim var; süslü kelimelere, büyük vaatlere muhtaç olmayan bir hayal. Köyümün mezarlıklarına ve yollarına ağaç dikmek istiyorum. Toprağa düşen her fidan, ölüme karşı bir isyan değil, bilakis ona verilen edepli bir selam olsun. Mezarlıkta yeşeren bir ağaç, suskun taşlara gölge düşürsün; ölümün soğuk yüzüne hayatın sıcak nefesini üflesin. O ağaçlara kuşlar konacak, dallarına ev yapacaklar. Karıncalar gövdesinde yol bulacak, rüzgâr yapraklarında dua taşıyacak. Hayvanlar, insandan arta kalan bu dünyada kendilerine bir yer bulacak. Kimse “sahibi kim” diye sormayacak; çünkü rahmetin tapusu olmaz. Yoldan geçen insanlar durup bakacak belki. Aceleleri bir an yavaşlayacak. Bir yaprağın damarlarında, bir gövdenin sabrında, bir kökün karanlıkta bile yolunu buluşunda Allah’ın mührünü görecekler. Tefekkür, işte o an başlayacak; gözle değil kalple. Benim hayalim bü...