Secde Zamanı Genişletir Boşluk ise Kısaltır
Secde Zamanı Genişletir Boşluk ise Kısaltır Bir gün yine yirmi dört saat… Güneş yine aynı vakitte doğuyor. Gece yine aynı karanlığı seriyor gökyüzüne.Saatler değişmedi, dakikalar eksilmedi ama insanın içinden bir şey kayıp gidiyor sanki. Herkes söylüyor bunu “Zaman çok hızlı geçiyor…” Çünkü gerçekten geçiyor gibi hissediyoruz. Sabah oluyor, göz açıp kapayıncaya kadar gece geliyor. Haftalar rüzgâr gibi uçuyor. İnsan daha dün çocuktu bugün aynalarda yılları görüyor. Belki bunun içinde ince bir hikmet vardır… Eskiden insanlar uzak diyarlara yürüyerek giderdi. Bir yol iki ay sürerdi. Yolculuk sabrı öğretirdi. İnsan yavaş yaşardı. Şimdi ise göklerde uçan demir kuşlarla iki aylık yollar iki saate sığıyor. İnsan hızlandı, dünya küçüldü. Belki de Allah, eski insanların zamanı ile bugünün insanını böyle dengeliyordur. Onlar yavaş yol alıyordu, zaman da yavaş akıyordu. Şimdi insan her yere hızla ulaşıyor, zaman da hızla akıp gidiyor. İlahi adaletin sessiz bir tecellisi gibi… Ama asıl...